W liczbach

podpisów pod apelem „Panie Brudziński, tęcza nie obraża!” doręczonych do MSWiA 17.08.2018

10 000

wpłaty od ponad 2200 osób dla Tęczowego Białegostoku po ataku na Marsz Równości 20.07.2019

125 000 zł

osób pod apelem „Stop represjom wobec osób LGBT” po aresztowaniu Margot, doręczonym 27.08.2020

14 517

miejscowości, w których ponad tysiąc osób z ruchu rozkleiło naklejki „Europejska strefa wolności LGBT+” (2021)

400

dni od wyroku TSUE do słów premiera o transkrypcji małżeństw par jednopłciowych (12.05.2026)

169

małżeństw jednopłciowych wpisanych do rejestru w pierwszym tygodniu obowiązywania przepisów od 23.08.2026

98

2018-2019: „Tęcza nie obraża”, Deklaracja LGBT+ i Białystok

17 sierpnia 2018 roku razem z Kampanią Przeciw Homofobii, stowarzyszeniem Miłość Nie Wyklucza i Polskim Towarzystwem Prawa Antydyskryminacyjnego doręczyliśmy do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ponad 10 tysięcy podpisów pod apelem „Panie Brudziński, tęcza nie obraża!”. Minister Joachim Brudziński uznał wcześniej flagę z orłem na tęczowym tle, niesioną na Marszu Równości w Częstochowie, za „znieważenie i profanację symboli narodowych”. Jakub Kocjan z Akcji odczytał pod ministerstwem i podpisał „autodonos” o publicznym noszeniu koszulki z takim orłem, a uczestniczki i uczestnicy pikiety skandowali „Solidarność naszą bronią”.

W lutym 2019 roku Warszawa przyjęła Deklarację LGBT+, a my zebraliśmy podpisy poparcia dla samorządów, które ją podpisały lub planowały. Latem apel „Popieram Deklarację LGBT+” miał 26 500 podpisów. W lipcu 2019 roku, gdy kolejne gminy, powiaty i sejmiki ogłaszały się „wolnymi od LGBT”, pod hasłem „Stawiaj opór homofobii” rozsyłaliśmy naklejki solidarności z osobami LGBT+ w pakietach po pięć sztuk; nakład wyczerpał się. 20 lipca 2019 roku pseudokibice i nacjonaliści zaatakowali pierwszy Marsz Równości w Białymstoku. W ciągu dziesięciu dni ponad 2200 osób z ruchu wpłaciło 125 tysięcy złotych, które w całości przekazaliśmy stowarzyszeniu Tęczowy Białystok, organizatorowi marszu.

2020: Tęczowe Disco, Margot i apel do Trzaskowskiego

11 czerwca 2020 roku, dzień po tym, jak Andrzej Duda podpisał „Kartę Rodziny” i zapowiedział zakaz „ideologii LGBT”, młode osoby odtańczyły pod Pałacem Prezydenckim „Tęczowe Disco”. Sanepid wszczął wobec nich postępowania grożące karami po kilka tysięcy złotych. 2 lipca Piotr Cykowski przekazał w Głównym Inspektoracie Sanitarnym 4000 podpisów pod apelem „Jeśli nie mogę tańczyć, to nie jest mój świat”, a rzecznik GIS Jan Bondar zachęcił ukarane osoby do składania odwołań.

W sierpniu, po aresztowaniu Margot i zatrzymaniach osób protestujących, 14 517 osób podpisało apel „Stop represjom wobec osób LGBT” z żądaniem dymisji ministra Mariusza Kamińskiego i komendanta głównego policji. Doręczyliśmy go 27 sierpnia 2020 roku. Równolegle 5497 osób poparło apel do prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego o zakazanie manifestacji Młodzieży Wszechpolskiej „Stop agresji LGBT”, zaplanowanej na 16 sierpnia, podczas której organizatorzy zapowiadali palenie tęczowych flag.

2021-2022: Europejska strefa wolności, Małopolska i raport ILGA

11 marca 2021 roku Parlament Europejski ogłosił całą Unię strefą wolności dla osób LGBT+. Ponad tysiąc aktywistek i aktywistów Akcji w 400 miejscowościach rozkleiło i rozdało naklejki „Europejska strefa wolności LGBT+”. W czerwcu 23 291 maili od 7161 osób przekonało senatorów i senatorki, by nie poparli na Rzecznika Praw Obywatelskich Lidii Staroń, przeciwnej prawom kobiet i osób LGBT+. 30 sierpnia 2021 roku razem z KPH i Młodzieżowym Forum LGBT+ zapowiedzieliśmy pod Ministerstwem Edukacji protesty #CzarnekOut na rozpoczęcie roku szkolnego, zgłoszone już wtedy w ponad 150 miejscach; jednym z powodów było atakowanie przez ministra osób LGBT+ w szkołach. Latem 2021 roku pisaliśmy do radnych Sejmiku Małopolski o uchylenie Deklaracji nr 1/19 z kwietnia 2019 roku, przywołując dane KPH o 69,4 procent młodzieży LGBT+ z myślami samobójczymi. Jesienią, gdy w Sejmie był projekt „Stop LGBT” Kai Godek, zebraliśmy podpisy pod apelem „Nie ma wolności bez marszu równości!” o jego odrzucenie.

23 maja 2022 roku, po publikacji raportu ILGA-Europe, w którym Polska trzeci rok z rzędu wypadła jako najbardziej homofobiczne i transfobiczne państwo Unii, zorganizowaliśmy w Sejmie konferencję z organizacjami LGBT+ oraz posłami Lewicy i KO. Natalia Kowalik z Akcji mówiła, że dla rządzących to, kogo się kocha, „to dobry pretekst do zadania ciosu”. Obok niej wystąpiły Mirosława Makuchowska z KPH, Emilia Wiśniewska z Trans-Fuzji i Maja Heban.

2023-2025: Parada, równość małżeńska i „ogryzek”

17 czerwca 2023 roku szliśmy jednym blokiem na Paradzie Równości w Warszawie i zbieraliśmy podpisy pod apelem do polityków i polityczek o wsparcie emancypacji osób LGBT+. We wrześniu, w kampanii profrekwencyjnej społecznych sztabów, byliśmy na marszach równości w Lublinie i Katowicach. Po zmianie władzy, 13 lutego 2024 roku, uruchomiliśmy apel „Chcemy równości małżeńskiej teraz!” do koalicji, która mogła spełnić ten postulat w pierwszych stu dniach, a na walentynki rozesłaliśmy bezpłatne pakiety tęczowych wlepek. 12 maja 2024 roku Jakub Kocjan zapytał w TVN24 marszałka Szymona Hołownię, czym jest „boomerska polityka”, skoro od lat słyszymy „jeszcze nie teraz” w sprawie aborcji i związków partnerskich.

20 października 2025 roku rząd ogłosił porozumienie w sprawie „statusu osoby najbliższej” zamiast związków partnerskich. Nazwaliśmy to prawem drugiej kategorii i zapytaliśmy osoby z ruchu w ankiecie, co o tym sądzą. 11 lutego 2026 roku, gdy Sejm zaczynał prace nad tą ustawą, ruszyła akcja #SiłaMiłości, w której zbieraliśmy historie par.

2026: 169 dni, pierwsza transkrypcja, Gawłuszowice i Zakopane

20 marca 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wpisanie do polskiego rejestru małżeństwa jednopłciowego zawartego za granicą nie narusza polskiego porządku prawnego. 2 kwietnia staliśmy z KPH przed Pałacem Ślubów w Warszawie, gdzie pary czekające na transkrypcję odbierały symboliczne akty małżeństwa, a my zbieraliśmy podpisy pod apelem „Już nie czekamy” do rządu. Doręczaliśmy podpisy do ministerstw, zorganizowaliśmy z KPH konferencję prasową i braliśmy udział w demonstracji zwołanej przez Barta Staszewskiego z Fundacji Basta. 12 maja, 169 dni po wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE, premier Donald Tusk powiedział: „Chciałbym przeprosić tych wszystkich, którzy przez długie lata czuli się odrzucani i upokarzani”. Jeszcze tego samego dnia prezydent Warszawy ogłosił, że stołeczny USC będzie dokonywał transkrypcji, a 14 maja 2026 roku Urząd Stanu Cywilnego po raz pierwszy w historii Polski wpisał do rejestru małżeństwo jednopłciowe. O tej drodze opowiedziała w Cafe Akcja adwokatka Anna Mazurczak, a o życiu w związku, którego państwo nie widziało przez 30 lat, pisarka Renata Lis.

Od 23 sierpnia 2026 roku urzędy mają obowiązek wpisywać takie małżeństwa; w pierwszym tygodniu zrobiły to 98 razy. Nie wszędzie. W lipcu wsparliśmy apel Tęczowego Sanoka na Naszej Demokracji o odwołanie kierownika USC w Gawłuszowicach, który w urzędowym piśmie napisał, że przepisów przestrzega tylko wtedy, gdy są zgodne ze Słowem Bożym. We wrześniu burmistrz Zakopanego Łukasz Filipowicz odmówił wpisania małżeństwa dwóch mężczyzn i zapowiedział, że jego urząd transkrypcji „nie przeprowadził i nie będzie przeprowadzał”. Zebraliśmy podpisy pod apelem do wojewody małopolskiego Krzysztofa Klęczara o uchylenie odmowy i zawieźliśmy je do urzędu wojewódzkiego. Urząd wojewódzki zapowiedział decyzję „w ciągu kilku tygodni”; do października 2026 roku nie mamy wpisu o jej treści.